เมื่อก่อน.....
ถึงเวลาที่ต้องแยกทางกัน..ทุกสิ่งทุกอย่างของฉันก็หยุดหมุน เงียบงัน มืดมน แสงไฟข้างทางสาดเข้ามาเห็นแต่คราบน้ำตาที่ไหลลงท่วมหัวใจแล้วเอ่อนอง ดอกไม้ไม่สวยงามเหมือนที่เป็น นาฬิกาหมุนช้าลง ทุกสิ่งรอบกายเปลี่ยนเป็นสีเทา.........
ก่อนหน้านี้
....ทุกอย่างก็กลับมาเป็นเหมือนเดิม นาฬิกาเดินอย่างเที่ยงตรงและซื่อสัตย์ ดอกไม้สวยงามอย่างที่อย่างที่ควรจะเป็น ชีวิตก็ดำเนินไปอย่างนั้นไม่มีอะไรพิเศษ เหงานะเวลาฝนหลั่งจากฟ้าสีหม่น สายลมหนาวพัดมาก็หนาวกว่าทุกที อยู่กับตัวเองจนเข้าใจในวิถี..แต่ก็ยังยิ้มและหัวเราะได้.......
วันนี้
....ตื่นขึ้นมา ดอกไม้ก็สวยกว่าที่เคยเป็น หัวใจรู้สึกหวั่นๆแบบแปลกๆ เธอ..สายลมพัดเข้ามาอย่างแผ่วเบาทางหน้าต่างมันคืออะไรยังไม่เข้าใจเหมือนกันแต่รู้สึกนั้นให้มีพลังอีกครั้ง คุ้นเคย อ่อนนุ่ม หอมหวาน สายลมที่ฉันโหยหาได้พัดผ่านเข้ามาอีกครั้งแต่ก็ไม่รู้ว่ามันจะผ่านไปเมื่อไรแล้วสุดท้ายจะเป็นยังไง.....
สายลมจ๋า.....ฉันไม่รู้หรอกว่าเธอจะรู้สึกเหมือนฉันไหม
สายลมจ๋า.....ฉันไม่รู้หรอกว่าเธอจะกลายเป็นฝนน้ำตาหรือจะพัดพาความรักมาให้ฉัน
....แต่ฉันอยากจะบอกว่า...ถึงแม้เธออาจจะไม่ได้ตั้งใจผ่านเข้ามาและเป็นฉันเองที่เดินเข้าเธอ แต่ฉันมีความสุขที่ได้รู้สึกถึงสายลมที่อยู่บนฟ้าถึงเธอจะบอกว่าไม่ได้ทำอะไรให้ฉันแต่มันคือคุณสมบัติของสายลมที่ทำให้ดินที่แห้งแล้งอย่างฉันกลับมาชุ่มชื่นอีกครั้ง มันเป็นสิ่งที่ฉันสัมผัสได้ในตัวเธอ...สายลม
.....อยากขอบใจ....ที่ผ่านเข้ามาทำให้ฉันรู้ว่าความรักความรู้สึกดีๆที่ไม่ได้คาดหวังก็มีความสุขได้แค่เธอรับรู้แล้วก็พอและความรักแม้มันจะแสนสั้นและสร้างความเจ็บปวดให้กับฉันมาแล้วมากมายแต่อย่างน้อยมันก็ทำให้ฉันรู้ว่าฉันยังหายใจและยังมีหัวใจที่พร้อมจะรักใครได้อยู่.......
ขอบใจนะ.....ยินดีที่ได้รู้จัก....
ถึงเวลาที่ต้องแยกทางกัน..ทุกสิ่งทุกอย่างของฉันก็หยุดหมุน เงียบงัน มืดมน แสงไฟข้างทางสาดเข้ามาเห็นแต่คราบน้ำตาที่ไหลลงท่วมหัวใจแล้วเอ่อนอง ดอกไม้ไม่สวยงามเหมือนที่เป็น นาฬิกาหมุนช้าลง ทุกสิ่งรอบกายเปลี่ยนเป็นสีเทา.........
ก่อนหน้านี้
....ทุกอย่างก็กลับมาเป็นเหมือนเดิม นาฬิกาเดินอย่างเที่ยงตรงและซื่อสัตย์ ดอกไม้สวยงามอย่างที่อย่างที่ควรจะเป็น ชีวิตก็ดำเนินไปอย่างนั้นไม่มีอะไรพิเศษ เหงานะเวลาฝนหลั่งจากฟ้าสีหม่น สายลมหนาวพัดมาก็หนาวกว่าทุกที อยู่กับตัวเองจนเข้าใจในวิถี..แต่ก็ยังยิ้มและหัวเราะได้.......
วันนี้
....ตื่นขึ้นมา ดอกไม้ก็สวยกว่าที่เคยเป็น หัวใจรู้สึกหวั่นๆแบบแปลกๆ เธอ..สายลมพัดเข้ามาอย่างแผ่วเบาทางหน้าต่างมันคืออะไรยังไม่เข้าใจเหมือนกันแต่รู้สึกนั้นให้มีพลังอีกครั้ง คุ้นเคย อ่อนนุ่ม หอมหวาน สายลมที่ฉันโหยหาได้พัดผ่านเข้ามาอีกครั้งแต่ก็ไม่รู้ว่ามันจะผ่านไปเมื่อไรแล้วสุดท้ายจะเป็นยังไง.....
สายลมจ๋า.....ฉันไม่รู้หรอกว่าเธอจะรู้สึกเหมือนฉันไหม
สายลมจ๋า.....ฉันไม่รู้หรอกว่าเธอจะกลายเป็นฝนน้ำตาหรือจะพัดพาความรักมาให้ฉัน
....แต่ฉันอยากจะบอกว่า...ถึงแม้เธออาจจะไม่ได้ตั้งใจผ่านเข้ามาและเป็นฉันเองที่เดินเข้าเธอ แต่ฉันมีความสุขที่ได้รู้สึกถึงสายลมที่อยู่บนฟ้าถึงเธอจะบอกว่าไม่ได้ทำอะไรให้ฉันแต่มันคือคุณสมบัติของสายลมที่ทำให้ดินที่แห้งแล้งอย่างฉันกลับมาชุ่มชื่นอีกครั้ง มันเป็นสิ่งที่ฉันสัมผัสได้ในตัวเธอ...สายลม
.....อยากขอบใจ....ที่ผ่านเข้ามาทำให้ฉันรู้ว่าความรักความรู้สึกดีๆที่ไม่ได้คาดหวังก็มีความสุขได้แค่เธอรับรู้แล้วก็พอและความรักแม้มันจะแสนสั้นและสร้างความเจ็บปวดให้กับฉันมาแล้วมากมายแต่อย่างน้อยมันก็ทำให้ฉันรู้ว่าฉันยังหายใจและยังมีหัวใจที่พร้อมจะรักใครได้อยู่.......
ขอบใจนะ.....ยินดีที่ได้รู้จัก....
